جاناتان فرَنزِن جستاری دارد دربارهی دیوید فاستر والاس که در واقع سخنرانی جاناتان در مراسم یادبود اوست.
جاناتان مینویسد یکی از پرسشهای دائمی او و دیوید چیستیِ ادبیات بوده. و نتیجهی این پرسششان میشود اینکه کارکرد ادبیات را به دو چیز محدود میکنند:
یک اینکه بشر خودش را بشناسد و دو اینکه ادبیات شبکهی ارتباطی و پیوند میان آدمهاست.
این تیتر خبر پیوند کوانتومی مرا یاد این جستار انداخت و دوباره دستم آمد انسان در ترادف با ارتباط ایستاده. هر کاری که میکند تلاشی است برای تعامل با دیگری، حتی شناختنِ خودش. گویی انسان تنها در پیوندْ «انسان» میشود.
جستارهای پیشنهادی:
