شخصیت لِوین در آنا کارنینا که مدام در فکر خودکشی است، میگوید: «اگر خودم را نشناسم، نمیتوانم به این زندگی ادامه بدهم.» تازه سقراط هم مینویسد: «زندگی نیازموده، ارزش زیستن ندارد.»
بنابراین، خود را فهمیدن ضرورت زیستن است، نه یک کالای لوکس. کسی که به این صرافت میافتد که از خودش بپرسد: چطور باید زیست؟ یا زندگی خوب چطور زندگیای است؟ جوابش را از رهگذر این پرسشها میگیرد: من کیستم؟ سرشت و جوهر من چیست؟ سرنوشت مرا به چه سویی سوق میدهد؟ چه نوعی زندگیای از من ساخته است؟
اگر کسی پاسخ این پرسشها را نداشته باشد یا در تمنا و تکاپوی پاسخ نباشد، خوب زیستن برایش دشوار و حتی غیرممکن میشود.
جستارهای پیشنهادی:
